Op 15 september 1586 werd Antoon Sanders te Antwerpen gedoopt. In 1611 werd hij priester gewijd en hetzelfde jaar nog tot pastoor te Sleidinge aangesteld, waar hij tot 1622 verbleef. Van 1615 tot 1618 moest hij ook instaan voor de helemaal verwoeste parochie Oosteeklo (door godsdiensttwisten). Later werd hij kanunnik te Ieper.

Hij stierf in de abdij van Affligem in het jaar 1664.

Antoon Sanders schreef gedichten en geschiedenis in het Latijn en zoals alle geleerden in die tijd ondertekende hij zijn werk met een gelatiniseerde naam namelijk “Antonius Sanderus”.

In 1641 verscheen zijn meest beroemde boek “Flandria Illustrata”, een geschiedenis van Vlaanderen, verlucht met talrijke merkwaardige illustraties.

Maurits Ghysbrechts die de volkscultuur in Sleidinge wilde stimuleren bouwde een lokaal om diverse verenigingen te huisvesten. Dat waren vooral: de studiekring, de muziekmaatschappij en de boerengilde. De drie symbolen op het embleem verwijzen daarnaar: het boek, de lier en het landbouwwerktuig.

Op aandringen van E.H. De Feyter, toenmalig directeur van het klooster werd het lokaal “Sanderushuis” genoemd, op 2 oktober 1926 werd het ingezegend door pastoor Van Lierde en kunstschilder Leo Steel voorzag het van fraaie muurschilderingen (1929).

Sleidinge heeft ook een Sanderustuinwijk (+1930), een Sanderuslaan (+1954) en een Sanderuspad (1975).